Drugie życie starej stodoły

Czasem rozbiórka wcale nie oznacza końca historii. W moim przypadku była raczej początkiem zupełnie  nowego rozdziału. 

Był czas, gdy na tym miejscu stał stara stodoła z chlewikiem. Służyły przez lata, szczególnie chlewik, jeszcze z czasów przedwojennych. W końcu przyszedł czas na zmiany. Budynki zostały rozebrane, gruz wywieziony, na działce pozostał tylko nierówny, stary fundament oraz sporo odpadów - „resztek przeszłości”:  stare deski, belki i drzwi od stodoły. I właśnie wtedy pojawił się pomysł, aby tym odpadom dać drugie życie.

Stary fundament – szklarnia i taras

Na części fundamentu powstała szklarnia, na którą wcześniej nie było miejsca w ogrodzie. Na pozostałej, bardzo nierównej powierzchni zrobiliśmy taras. Wykorzystaliśmy stare deski ze stodoły oraz stare drzwi zostawiając żeliwne okucia. Brzmi trochę jak improwizacja? Być może, ale wyszło z tego coś wyjątkowego.   

Drobne detale, które cieszą

Pozostawiliśmy stare koryto – żłób z chlewika, które kiedyś służyło zwierzętom gospodarskim. Kiedyś jadły z niego zwierzęta, a dziś jest oryginalną donicą na kwiaty. Za  nim, jako ścianka, stoją stare wrota od stodoły.  Nawet krzesła otrzymały oparcia i siedziska z odpadów. Ze starych desek powstały duże donice – proste, ale o takich marzyłam. Jest też mały, ale jakże słodki płotek „kredkowy” i długa osłona na skrzynki z kwiatami. Całość ma naturalny, rustykalny charakter, a jednocześnie pełni funkcję użytkową.

Nowe miejsce do wypoczynku z roku na rok zmienia się. Nowe nasadzenia roślin, inne aranżacje, dekoracje... Lubię tu pić kawę i planować prace w ogrodzie. 

Z kilku starych desek z widoczną struktura słojów i naturalną patyną zrobiliśmy skrzynię na stary wózek, która dziś pełni funkcję donicy na kwiaty. Przyczepiłam do niej oryginalną tabliczkę ze starego wozu gospodarskiego z danymi właściciela, aby dodać jej wiejskiego uroku.

Obwódki, ścieżki i pergola

To jednak nie koniec recyklingowej historii. Z dawnych grubych belek powstały obwódki wokół grządek. Pocięłam je na kawałki i układałam naprzemiennie poziomo i pionowo. Tak powstała rabata przy fundamencie po stodole i obwódki wokół rabat w warzywniku. Obwódki porządkują przestrzeń ogrodu i nadają jej naturalny, rustykalny charakter.  

   

Cieńsze belki znalazły swoje miejsce w palisadach. Szczególnie klimatyczna jest ta z różnej długości palików, na której zawiesiłam stare przedmioty, które dodają koloru i charakteru. Czasami tak niewiele potrzeba, aby ze starych materiałów stworzyć miejsce pełne uroku.

Grubsze deski i stare, nawet nieco spróchniałe belki tworzą teraz ścieżki w ogrodzie. Nad jedną z takich ścieżek powstała pergola. Do jej wykonania wybraliśmy te belki, które zachowały się w najlepszym stanie i nie były spróchniałe.

   

Prawdziwa ogrodniczka powinna mieć inspekt i stół roboczy w ogrodzie. I to marzenie zostało spełnione – z odzyskanych desek powstał praktyczny stół roboczy i inspekt na wczesnowiosenne sadzonki. Okna do inspektu są również z odzysku i przez długi czas były przechowywane w stodole.

Niesamowitą radość daje mi wymyślanie i tworzenie czegoś użytecznego z materiałów, które wydawały się bezużyteczne. Wszystkie elementy, do których wykorzystaliśmy materiały po rozbiórce stodoły wykonałyśmy wspólnie z siostrą. Przyniosło nam to wiele satysfakcji i ogrom zadowolenia, a nawet poczułyśmy dumę...

Lubię myśleć, że stodoła i chlewik wcale nie zniknęły. One po prostu zmieniły formę. Zamiast dużego budynku są detale umieszczone w ogrodzie, które coś pamiętają, coś opowiadają i mają swoją przeszłość. I chyba to najbardziej mnie w tym wszystkim cieszy.

Szkoda tylko, że te wszystkie rzeczy zrobione ze starych desek i belek z czasem niestety też się zniszczą. Takie drewno ma swoje swoje słabości. Ale może właśnie w tym jest trochę sens – że one żyją razem z ogrodem, zmieniają się i starzeją razem z nim i kiedyś znów zmienią się w coś innego… albo po prostu wrócą do natury.

Tak było.....

Tak jest...

   

Z ogrodowym uśmiechem:):):)

Pani K